Przystanek 7 – Śnieżka 1603 m n.p.m.
Śnieżka - najwyższy szczyt Karkonoszy i całych Sudetów wznoszący się ok. 200 m nad wierzchowinowym zrównaniem Równi pod Śnieżką na zachodzie i zrównanym Czarnym Grzbietem na wschodzie.
Strome stoki Śnieżki, zbudowane są w większości z bardzo twardych, odpornych na niszczenie skał metamorficznych – hornfelsów. Północne stoki zajmują pokrywy blokowe, które podlegają transportowi grawitacyjnemu. Występują tu także spływy gruzowe.
W XVII i XVIII wieku na pokrywach blokowych ważną rolę odegrała Trentepohlia jolithus, czyli mały
niepozorny brunatnordzawy glon. Większość osób zabierała ze sobą na pamiątkę kawałek kamienia, na którym porastał ten glon, ponieważ zwilżony i lekko rozgrzany wydawał woń podobną do fiołków. Niektórzy zmierzali na Śnieżkę, aby na najwyższej górze śląska poczuć wszechobecny zapach fiołków. Na zboczach Śnieżki glon ten miał odpowiednie warunki do wydzielania swoich charakterystycznych zapachów. Z czasem, było go coraz mniej, a obecnie nie jest już spotykany w tych okolicach.
Śnieżka jest jednym z niewielu miejsc w Karkonoszach, gdzie wykształciło się najwyższe piętro roślinne - piętro alpejskie z typowym zbiorowiskiem, tj. murawami alpejskimi.
Na murawach alpejskich i rumowiskach skalnych przy odrobinie szczęścia dostrzeżemy najbardziej wysokogórskiego ptaka w Karkonoszach – płochacza halnego.
Od 1880 r. prowadzone są regularnie obserwacje meteorologiczne, najpierw przy kaplicy św. Wawrzyńca (z 1681 r.), potem w specjalnie w tym celu wybudowanym w 1900 r. obserwatorium, a następnie w obecnym budynku znanym jako "latające talerze” z 1974 r.
Strome stoki Śnieżki, zbudowane są w większości z bardzo twardych, odpornych na niszczenie skał metamorficznych – hornfelsów. Północne stoki zajmują pokrywy blokowe, które podlegają transportowi grawitacyjnemu. Występują tu także spływy gruzowe.
W XVII i XVIII wieku na pokrywach blokowych ważną rolę odegrała Trentepohlia jolithus, czyli mały
niepozorny brunatnordzawy glon. Większość osób zabierała ze sobą na pamiątkę kawałek kamienia, na którym porastał ten glon, ponieważ zwilżony i lekko rozgrzany wydawał woń podobną do fiołków. Niektórzy zmierzali na Śnieżkę, aby na najwyższej górze śląska poczuć wszechobecny zapach fiołków. Na zboczach Śnieżki glon ten miał odpowiednie warunki do wydzielania swoich charakterystycznych zapachów. Z czasem, było go coraz mniej, a obecnie nie jest już spotykany w tych okolicach.
Śnieżka jest jednym z niewielu miejsc w Karkonoszach, gdzie wykształciło się najwyższe piętro roślinne - piętro alpejskie z typowym zbiorowiskiem, tj. murawami alpejskimi.
Na murawach alpejskich i rumowiskach skalnych przy odrobinie szczęścia dostrzeżemy najbardziej wysokogórskiego ptaka w Karkonoszach – płochacza halnego.
Od 1880 r. prowadzone są regularnie obserwacje meteorologiczne, najpierw przy kaplicy św. Wawrzyńca (z 1681 r.), potem w specjalnie w tym celu wybudowanym w 1900 r. obserwatorium, a następnie w obecnym budynku znanym jako "latające talerze” z 1974 r.
Silesian path to Śnieżka - STOP 7. ŚNIEŻKA (1603 m above sea level)
Śnieżka is the highest peak of the Karkonosze mountains and the entire Sudetes rising about 200 m above the Równia pod Śnieżką in the west and the Czarny Grzbiet in the east. The summit is built by a metamorphic rock known as hornfels. It is resistant to destruction and this is why Śnieżka rises so high. On the northern slopes you can see block fields, which are subject to gravity transport and debris flows.
In the 17th and 18th centuries, a deep red coloured algae growing on the rocks -Trentepohlia jolithus was a popular souvenir. Small pieces of stone covered in reddish algae were collected by tourists because when moist and slightly heated, it supposedly smell like violets. On the slopes of Śnieżka, this algae had the right conditions to secrete its characteristic smell. Over time, it became less common, and today it is no longer present there.
Śnieżka is one of the few places in the Karkonosze Mountains, where the highest elevational zone was formed - an alpine zone with its typical alpine grasslands. With a little bit of luck, in between the grass and rocks you can find a high mountain bird - the alpine accentor.
Regular meteorological observations have been conducted here since 1880, first at the chapel of St. Laurence (kaplica św. Wawrzyńca). The chapel dates from 1681 and it is still present on the top of Śnieżka. In 1900 an observatory was built for this purpose, unfortunately it hasn't survived to this day. Since 1974 the meteorological observations are taking place at the characteristic building known as "flying saucers".
In the 17th and 18th centuries, a deep red coloured algae growing on the rocks -Trentepohlia jolithus was a popular souvenir. Small pieces of stone covered in reddish algae were collected by tourists because when moist and slightly heated, it supposedly smell like violets. On the slopes of Śnieżka, this algae had the right conditions to secrete its characteristic smell. Over time, it became less common, and today it is no longer present there.
Śnieżka is one of the few places in the Karkonosze Mountains, where the highest elevational zone was formed - an alpine zone with its typical alpine grasslands. With a little bit of luck, in between the grass and rocks you can find a high mountain bird - the alpine accentor.
Regular meteorological observations have been conducted here since 1880, first at the chapel of St. Laurence (kaplica św. Wawrzyńca). The chapel dates from 1681 and it is still present on the top of Śnieżka. In 1900 an observatory was built for this purpose, unfortunately it hasn't survived to this day. Since 1974 the meteorological observations are taking place at the characteristic building known as "flying saucers".