Celem spotkania była prezentacja najnowszych wyników badań dotyczących środowiska przyrodniczego Karkonoszy, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania tej wiedzy w planowaniu strategicznym przez dyrekcje obu parków narodowych – czeskiego (KRNAP) i polskiego (KPN). Znaczna część wystąpień konferencyjnych dotyczyła najcenniejszego obszaru obu Parków, czyli strefy subalpejskiej i alpejskiej masywu karkonoskiego. Zagrożenia dla przyrody w tym obszarze dotykają większości jej składników. Powolne, często początkowo niedostrzegalne, zmiany w sytuacji meteorologicznej i hydrologicznej obszaru oraz w chemizmie gleb, prowadzą do rozregulowania dotychczas stabilnych relacji w świecie roślinnym i zwierzęcym. Obserwuje się wkraczanie nowych gatunków zwierząt i roślin i wypieranie lub zanikanie innych. Procesy te wymagają od zarządzających zasobami przyrodniczymi Karkonoszy podjęcia decyzji co do możliwych kierunków i metod przeciwdziałania niekorzystnym zmianom. Dalsze badania obszaru są obecnie podstawą do zrozumienia procesów negatywnych, ale i do konstruowania realistycznych strategii ochrony przyrodniczych zasobów Karkonoszy.
Wśród referatów pojawiły się także analizy zmian w zachowaniach turystów odwiedzających Karkonosze, czy też ciekawe rozważania socjologiczne o odbiorze zmian klimatycznych przez mieszkańców podgórskich miejscowości, wskazujące na szerszy niż przyrodniczy aspekt postępujących przemian w środowisku.